تبلیغات

mouse code

كد ماوس

هوافضا

هوافضا
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
سطح مطالب وبلاگ در چه سطحی است؟






هواپیمای رهگیر ساب 35 موسوم به دراکن، ساخت شركت ساب سوئد، یك جنگنده‌ ی فراصوت نسل دوم و مؤثر در دوره­ ی جنگ سرد است که در سال ‌های دهه‌‌ ی 1950 برای نیروی هوایی سوئد ساخته و  در سال 1960  به این نیرو تحویل داده شد. این هواپیمای رهگیر از بال‌ های دو مثلثی بهره می‌ برد، بدین معنی که قسمت جلویی بال این هواپیما (مثلث جلویی) همان طور که در تصاویر مشخص است تماماً به سمت بدنه جمع شده است و از دهانه‌های پیشران شروع می ‌شود. بخش اصلی بال (مثلث پشتی) زاویه ‌ی بیشتری نسبت به بدنه دارد و گسترده تر است، تا این هواپیما برای پرواز در سرعت ‌های فروصوت نیز ویژگی‌ های بهینه‌ ای داشته باشد. این شیوه ی طراحی، باعث به وجود آمدن فضایی برای حمل سوخت داخلی، ارابه ‌های فرود و جنگ ‌افزارهای ثابت شده است. توانایی دیگر این هواپیما، قدرت این جنگنده در برخاستن از باندهای بسیار کوتاه و حتی جاده‌ های معمولی است.

پس از جنگ جهانی دوم، رشد پیچیدگی و بهبود عملکرد هواروها چنان در شتاب بود که طرح های نوین طی چند سال منسوخ می ‌شدند. آن روز‌ها اگر چه سوئد به منابعی که قدرت‌ های بزرگ ‌تر در اختیار داشتتد دسترسی نداشت، اما باز هم توان رقابتی اثرگذار را داشت. "ساب 35" ملقب به دراكن (Saab 35 Draken) طرحی از آن روزها است، که شاید جسورانه ‌ترین سطر از تاریخ صنعت هوایی سوئد پس از سال 1949 باشد.

در سال 1949 هیئت هوایی سلطنتی سوئد درخواستی را با نام "پروژه ‌ی 1200" پیش کشید. به موجب این درخواست باید بر پایه‌ ی "ساب 29"  (Saab 29 Tunnan)، رهگیری برای خدمت در نیروی هوایی سوئد ساخته می ‌شد. این پرنده باید دست ‌کم  1.4 ماخ سرعت می‌ داشت، نیرومند و مقاوم می ‌بود، عملیاتش ارزان تمام می ‌شد، نگهداریش آسان می ‌بود و می ‌توانست با استفاده از برخی جاده ‌ها پرواز كند. در واقع، نیروی هوایی سوئد در زمان جنگ بخش ‌هایی از جاده های عمومی را در قالب طرحی به نام "پایگاه سوئدی 90" تقویت كرده بود و از آن ‌ها به عنوان پایگاه‌ هایی برای سوختگیری و تسلیح دوباره‌ ی هواپیماها به وسیله ‌ی نیروهای وظیفه ‌ای كه كمترین آموزش را دیده بودند استفاده می‌ كرد، و اكنون نیز انتظار داشت تا هواپیمایی كه از درون "پروژه ی 1200" بیرون می آید توانایی انجام چنین عملیاتی را داشته باشد.

سرانجام یک گروه مهندسی از شركت سوئدی "ساب" ( SAAB) پس از بررسی گزینه‌ هایی کارش را بر طرحی با بال مثلثی تمرکز داد. همچنان که کار پیش می ‌رفت، طرح "مثلثی" به طرحی "دو مثلثی" بدل شد، جوری که یک مثلث ضخیم درونی برای سوخت و عراده ‌ی فرود در نظر گرفته شد و یک مثلث نازک بیرونی به منظور ایجاد نیروی "برا" ی اضافی به منظور برخاستن از باند كوتاه و نیز هنگام  پرواز در سرعت کم در نظر گرفته شد.  همزمان با این اقدامات، حفظ ویزگی های كاهنده‌ ی نیروی "پسا" نیز در دستور كار قرار داشت.

تا آن هنگام هیچ کس پرنده ‌ای با بال "دو مثلثی" را پرواز نداده بود. پس از انجام آزمون ‌‌هایی، طرح بال ‌ها پذیرفته شد و بدین ترتیب هواپیمای "ساب 210"  (SAAB 210) با نام "لیلدراكن" (LillDraken) معرفی شد. در آن زمان شکل این جنگنده بسیار بدیع می ‌نمود، به‌ گونه ای که برای برخی از کارکنان نیروی هوایی سوئد تكان ‌دهنده بود. یکی از اعتراض ‌های معمول در نیروی هوایی سوئد نسبت به ساب 210 این بود: "این مصیبت دیگه چیه؟ هر هواپیمایی باید یه دم لعنتی داشته باشه، بی خیالش تو رو خدا."

تصویری از ساب 210 ملقب به لیلدراكن (SAAB 210 LillDraken)

لیلدراكن به معنی اژدهای كوچك است

ساب 210  به مانند هر هواپیمای بال‌ مثلثی خوب دیگری، دم نداشت و تنها تیغه ‌ای عمودی در آن بخش داشت.  اگر چه مهندسین شركت ساب طرحی با یک دم کامل را نیز دنبال کردند ولی آزمون ‌های تونل باد نشان داد که پیکره بندی دو مثلثی دارای دم پایداری لازم را ندارد. اولین پرواز ساب 210 یا همان لیلدراكن در 21 جنیوئری 1952 انجام شد. این پرنده از یك پیشران توربوجت شركت آرمسترانگ سیدلی (Armstrong Siddeley Adder) استفاده می‌كرد كه 880 پوند نیروی پیشرانه تولید می ‌كرد. اما این نیرو برای پرواز ساب 210 کافی نبود و نیز این پرنده‌ ی کوچک در فصل گرم سال اغلب در ساعات تاریک و خنک صبح پرواز داده می ‌شد. به رغم این محدودیت‌ ها لیلدراكن تا پیش از اهداء به موزه‌ی نیروی هوایی سوئد حدوداً هزار پرواز آزمایشی انجام داده بود.

در طرح اصلی ساب 210، دو دهانه ‌ی پیشران‌ كه روی دماغه‌ی این هواپیما قرار داشتند جریان هوای کافی را برای پیشران تأمین نمی ‌کردند. از این رو، در بخش پیشین پیکره ‌ی ساب 210 تغییراتی اعمال ‌كردند تا این‌ كه سرانجام همه ‌ی این بخش را تغییر دادند. در نتیجه دماغه ‌ی این هواپیما درازتر شد و دهانه‌ های پیشران عقب تر رفتند. در این مرحله، ساب 210 را "ساب 210 ایْ" (SAAB 210A)، و هواپیمای جدیدی كه حاصل اعمال تغییر در آن بود را "ساب 210 بی" (SAAB 210B) نامیدند.

نقشی از هواپیماهای "ساب 210 ایْ"، "ساب 210 بی" و "ساب 35" (دراكن)

برگرفته شده از سایت vectorsite.net

در آگست سال 1953، دولت سوئد سه پیش ‌نمونه‌ ی جنگنده‌ ی "ساب 35 دراكن" (SAAB 35 Draken) را بر اساس طرح  "ساب 210 لیلدراكن" سفارش داد. دو پیش ‌نمونه ‌ی اول، به ترتیب پس از پشت سر نهادن حوادث و تعمییراتی در جریان آزمون‌های پروازی، یکی سر از موزه درآورد و دیگری نیز در سال 1965 (پنج سال پس از تحویل اولین ساب 35 به نیروی هوایی) طی یک تیر اندازی زمینی منهدم شد. سومین پیش ‌نمونه نیز پس از انجام آزمون‌ های پروازی به مدرسه ‌ی فنی رفت تا برای آزمون استرس و خستگی به کار رود.

سرانجام نخستین گونه ‌ی ساب 35 با پسوند "J 35A " برای تولید به تصویب رسید. البته در آن هنگام ویژگی‌ های مورد انتظار برای این هواپیما ترقی کرده بود؛ برای مثال سرعت مورد انتظار به 1.8 ماخ رسیده بود. بر همین مبنا، دو پیش‌نمونه ‌ی دیگر با ویژگی‌ های مورد انتظار برای J 35A ساخته شد كه هر دو‌ی آن ‌ها در سال 1958 به پرواز درآمدند. اولین پیش ‌نمونه‌ برای استفاده از پیشران وارداتی  Mark 48Aساخت شركت انگلیسی ایْوان (Avon) ساخته شده بود که این پیشران بعداً با معادل سوئدی‌ خود RM6B که قرار بود پیشرانی برای  J 35A باشد جایگزین شد. اما دومین پیش‌ نمونه از همان آغاز پیشران سوئدی RM6B را داشت. هر دوی این پیش ‌نمونه‌ ها به منظور آزمون و برآورد نگهداری می‌ شدند تا این‌ که به همراه پیش‌ نمونه ‌ی سوم رهسپار موزه گردیدند.

در پی آزمون‌ های موفقیت ‌آمیز پیش‌ نمونه ‌های J 35A، این طرح به مرحله‌ ی تولید رسید و اولین فروند آن در مارچ 1960 به نیروی هوایی سوئد تحویل داده شد. پس از J 35A ،  میان سال‌های 1955 تا 1972 پنج گونه ‌ی متفاوت دیگر تولید شد که دو گونه‌ از آن‌ ها برای صادرات ساخته شده بودند. كد همه‌ ی این گونه‌ها با حرف J آغاز می ‌شود كه نماینده ‌ی واژه‌ی سوئدی Jakt به معنای جنگنده است و توسط نیروی هوایی سوئد تعیین شده است. مجموع كل دراكن‌ های  تولید شده  به  بیش از 600 فروند رسید كه شامل 14 گونه‌ بود. دانمارک، فنلاند و اتریش مشتریان "ساب 35 دراكن" بودند. نخستین گونه‌‌ های دراكن صرفاً رهگیر بودند، اما به گونه ‌های بعدی توانایی محدود هوا به ­زمین نیز افزوده گشت و بعداً یك گونه‌ی شناسایی نیز ساخته شد. همه‌ ی دراكن‌ ها رهگیرهایی با توانایی محدود هوا به ­زمین بودند، اما دراكن ‌های دانمارك استثنائاً جنگنده‌های تهاجمی و‌ سنگین‌ترین گونه ‌ی ساب 35 بودند.

آخرین گونه‌ ی دراكن، J 35J بود که در اواخر دهه‌ ی 1980 تولید شد، هر چند که در آن هنگام در سوئد، ساب 35 تقریباً به طور کامل با ساب 37 جایگزین شده بود. این گونه‌ تحت برنامه‌‌ ی افزایش طول عمر نیز قرار گرفت، چرا که جنگنده‌ ی جدید ساب 39 ملقب به گریپن در مرحله ‌ی توسعه و  دچار  تأخیر در تحویل بود. بر پایه این برنامه ‌ی تمدید عمر، قرار بود كه دراكن تا سال ‌های دهه ‌ی 2000  به پرواز برای سوئد ادامه دهد ولی به خاطر کاهش تعداد و بالا بودن هزینه ‌ی نگهداری، ساب 35 به طور مرحله‌ ای کنار گذاشته شد. دراكن ‌های سوئدی در دسامبر سال 1998 رسماً بازنشسته شدند. امروز شمار کمی از گونه‌ های نظامی و غیر‌نظامی ساب 35  همچنان پرواز می ‌کنند. برای مثال، اکنون در ایالات متحده ‌ی آمریکا، شش فروند دراكن که قبلا‌ً از آن دانمارک بوده ‌اند در مالکیت آموزشگاه ملی خلبانان آزمونگر (NTPS) می ‌باشد. سه فروند از این شش دراكن در پایگاه فضایی موجاوه (Mojave) مستقر هستند.

یكی از دراكن‌های پایگاه فضایی موجاوه

دراكن ‌های دانمارکی در سال 1993 بازنشسته شدند. دراكن‌ های فنلاندی که در دهه‌ی 1990 روزآمد شده بودند در سال 2000 بازنشسته شدند. دراكن ‌های اتریش كه از آخرین گونه‌ ی ساب 35 بودند در سال 2005 بازنشسته شدند. اتریشی ‌ها كه آخرین مشتری ساب 35 بودند، دراكن ‌های  J 35D نوسازی شده ‌ای را خریده بودند که به خاطر مجاز نبودن این کشور به استفاده از موشک‌ های هوا به هوا،  فقط دو توپ داخلی داشتند.

ویژگی‌ها:

خدمه: یك نفر/ درازا: 15.34 متر/ فاصله‌ ی میان نوك بال ‌ها: 9.42 متر/ بلندا: 3.89 متر/ مساحت بال: 49.22 متر مربع/ وزن تهی: 7865 كیلوگرم/ وزن بارشده: 11400 كیلوگرم/ بیشینه ‌ی وزن برخاست: 16000 كیلوگرم/ پیشرانش: یك پیشران توربوجت دارای پس ‌سوز ساخت شركت وولوو فلیگموتور از مدل RM6C كه بدون پس ‌سوز دارای بیشینه ‌ی نیروی 12787 پوند است/ سرعت بیشینه: 2120 كیلومتر بر ساعت در ارتفاع 11000 متر/ برد: 3250 كیلومتر/ سقف پرواز: 20000 متر/ نرخ بالاروی: 175 متر بر ثانیه/ نسبت وزن به مساحت بال: 231.6 كیلوگرم بر هر متر مربع/ نسبت كشش به وزن: 0.70


[ یکشنبه 16 بهمن 1390 ] [ 05:01 ب.ظ ] [ محمد بهرامی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

ساعت فلش

كد ساعت

Online User IS