تبلیغات

mouse code

كد ماوس

هوافضا

هوافضا
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
سطح مطالب وبلاگ در چه سطحی است؟






اطمینان صنعت هوایی به بوئینگ بیشتر است

عدم رقابت متعادل میان شركت‌های هواپیمایی، پروازهای انحصاری شركت‌های دولتی و عمر بالای ناوگان عمده‌ترین مشكلات صنعت هوایی كشور است. اینها مهم‌ترین مباحثی است كه مسعود خوانساری، رئیس كمیسیون حمل‌ونقل اتاق تهران در گفت‌وگو با تهران‌امروز عنوان كرد. او كه رئیس سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای و معاون وزیر راه دولت هشتم بود، زمانی كه از مشكلات صنعت هوایی صحبت می‌كند بر این نكته تاكید دارد كه خصوصی‌سازی و خروج پروازهای خارجی از انحصار شركت‌های هواپیمایی دولتی (هما) مهم‌ترین راهكارهای رفع معضلات فعلی

مرجان نماینده
تهران امروز

بهتر است بحث را با این سوال شروع كنیم كه به‌طور كلی وضعیت فعلی صنعت هوایی كشور را چطور ارزیابی می‌كنید؟
آنچه را كه باید به عنوان یك واقعیت پذیرفت، این است كه ناوگان هوایی مانند دیگر بخش‌های حمل‌ونقل از فرسودگی رنج می‌برد. ناوگان هوایی كشور بالای 20 سال عمر دارد، همین امر موجب شده مشكلاتی در ایمنی پروازها به‌وجود بیاید. تاخیر در پروازها، كمبود صندلی و... نیز از دیگر مشكلاتی است كه عمر فرسوده ناوگان را به دنبال داشته است.
این توضیح به معنای آن است كه عمر ناوگان نیز یكی از عوامل تاخیرهای هوایی محسوب می‌شود؟
روال سیستم هوایی این است كه برای هر تعداد پرواز مشخص، یك هواپیما باید به صورت پشتیبان در نظر گرفته شود تا در مواقع ضروری جایگزین هواپیمای اصلی شود اما زمانی كه تعداد هواپیماهای موجود كم باشد چنین امكانی وجود نخواهد داشت. در واقع كمبود هواپیما در ناوگان هوایی نیز یكی دیگر از عوامل تاخیرهای پروازی به شمار می‌رود. بنابراین در عامل فرسودگی ناوگان و كمبود صندلی از عوامل اصلی تاخیرهای پروازی هستند.
یعنی در حال حاضر صنعت هوایی علاوه بر فرسودگی ناوگان با كمبود ناوگان نیز روبه‌رو است؟
معمولا در مهم‌ترین خطوط هوایی علاوه بر پرواز اصلی یك هواپیما باید عنوان پشتیبان در نظر گرفته شود تا در مواقع ضروری به سرعت جایگزین هواپیمای اصلی شود تا مشكلاتی مانند تاخیر در پروازها به وجود نیاید اما در كشور ما چنین نیست. این امر در واقع از همان فرسودگی و كمبود ناوگان ناشی می‌شود.
به اعتقاد شما مهم‌ترین عاملی كه در بروز چنین وضعیتی تاثیرگذار است، چیست؟
توجه داشته باشید این مساله در واقع بحث عرضه و تقاضاست. وقتی می‌توان آن را به طور كامل مورد قضاوت قرار داد و سنجید كه شركت‌های هواپیمایی در رقابتی كامل باشند و از فرصت‌ها متعادل برخوردار شوند تا قیمت‌ها یكسان شود در حال حاضر قیمت بلیت ثابت است و حجم تقاضاها در مقایسه با ناوگان زیاد است بنابراین رقابتی نبودن هم یكی دیگر از عوامل عدم پاسخگویی به تقاضاهاست.
با توضیحات شما، این سوال مطرح می‌شود كه با توجه به حجم تقاضاهای موجود، ناوگان هوایی با چه میزان كمبود صندلی مواجه است؟
به‌طور كلی نمی‌توان پاسخ دقیقی به این سوال داد و گفت چقدر كمبود صندلی در ناوگان وجود دارد! به‌طور كلی مباحثی مطرح است كه مهم‌ترین آنها افت جایگاه شركت هوایی در عرصه‌های بین‌المللی است. هواپیمایی هما، در دهه 50 جزو هفت شركت هواپیمایی معتبر دنیا محسوب می‌شد اما به مرور زمان با افت رده مواجه شده به‌طوری كه در حال حاضر نه‌تنها جزو شركت‌های رده‌های اول نیست بلكه در رده‌های پایین‌تر از میانی نیز قرار گرفته است. از دیگر مشكلاتی كه در این رابطه وجود دارد یكی این است كه شركت هواپیمایی هما، دولتی است و همچنین سیستم گردش كاری آن نیز دولتی است. حتی در مورد پروازها نیز گزینشی عمل می‌شود. به خصوص در مورد هواپیماهای دور‌پرواز، البته بحث تحریم نیز اثر مخربی در این امر داشته است بنابراین هر دوی این عوامل به عنوان اشكالات اصلی ناوگان هوایی به شمار می‌روند.
مساله آزادسازی نرخ بلیت از مدت‌ها پیش به عنوان یكی از راهكارهای ارتقای سطح ایمنی پروازها مطرح شده، شما چه نظری درباره این موضوع دارید؟
در مورد بحث قیمت بلیت باید گفت كه نرخ بلیت پروازهای بین‌المللی در شرایط رقابتی است و با شركت‌های معتبر تقریبا یكسان است اما مشكل بزرگ در مورد پروازهای داخلی است كه نسبت به قیمت‌های جهانی پایین‌تر است و شاید بتوان گفت دلیل اصلی مشكلات ناوگان از جمله فرسودگی و عمر بالای هواپیماها به‌خصوص در پروازهای داخلی همین نرخ بلیت است چون برای شركت‌های هوایی صرفه اقتصادی ندارد. در واقع شركت‌های هوایی توان مالی مناسبی برای نوسازی ناوگان ندارند.
از طرف دیگر، نقص فنی عامل اصلی مشكلات تمامی پروازها از جمله تاخیر‌ها عنوان می‌شود تا چه حد می‌توان این مساله را قبول كرد؟
در مورد این مساله باید این نكته را نیز مدنظر قرار داد كه یكی از علت‌هایی كه ناوگان هوایی كشور از كیفیت مطلوبی برخوردار است عدم رقابت در صنعت هوایی است. با توجه به انحصاری كه در میان شركت‌های هوایی دولتی یا شبه‌دولتی وجود دارد، اجازه رقابت كامل به شركت‌ها داده نمی‌شود. این امر هم در مسیرهای پروازی داخلی و هم در پروازهای خارجی مشاهده می‌شود. به‌طور كلی تمامی پروازهای بین‌المللی در انحصار هماست، حتی بهترین پروازهای داخلی را نیز همین شركت در اختیار دارد. بنابراین برای رفع برخی از مشكلات موجود لازم است تا شركت‌های خصوصی نیز فعالیت گسترده‌تری داشته باشند و تا زمانی كه شركت‌های خصوصی نتوانند در فضایی متعادل رقابت كنند، صنعت هوایی رشد نخواهد كرد.
بحث‌ هما مطرح شد، بحث واگذاری‌ هما به بخش خصوصی نیز از مدت‌ها پیش مطرح بوده اما به نظر می‌رسد دولت تمایل چندانی به واگذاری این شركت ندارد و همه در حد حرف است. دلیل چیست؟
واقعیت این است كه اصل 44 در هیچ یك از بخش‌های اقتصادی اجرایی نشده. در واقع به مفهوم واقعی اجرایی نشده و عمده واگذاری‌های انجام شده هم در بخش غیردولتی بوده، به‌طور كلی نهادهای عمومی وابسته به دولت واگذار شده و در حال حاضر نه خصوصی هستند نه دولتی. به این ترتیب در بخش خصوصی‌ هیچ‌گونه واگذاری صورت نگرفته است هما هم نمونه‌ای از همین نهادهای وابسته به دولت است. ضمن آنكه ناوگان هوایی كشور، ناوگانی فرسوده است و پرسنل قابل توجهی نیز دارد اما به هر ترتیب هما شركت زیاندهی است كه در حال حاضر نیز با انباشت بدهی روبه‌رو است. به این ترتیب هما شرایط واگذاری را ندارد و حتی واگذاری نمی‌تواند موجب ترغیب بخش خصوصی خرید سهام شركت مذكور شود.
گذشته از این مباحث، تحریم‌ها چقدر در بروز مشكلات فعلی موثر هستند؟
مساله تحریم‌ها، در ارتباط با هواپیماهای دورپرواز موثر بوده به‌طوری كه نتوانسته‌ایم نسبت به خرید بوئینگ و ایرباس اقدام كنیم اما این امر در مورد هواپیماهای كوتاه پرواز و سبك تاثیر چندانی نداشته است.
و سوال دیگری كه همواره مطرح می‌شود، این است كه چرا در مورد خرید هواپیما همیشه حساسیت‌هایی از سوی دولت مطرح است.
همانطور كه گفته شد، قیمت پایین بلیت در داخل و مقررات موجود در صنعت هوایی كشور اجازه نمی‌دهد كه به راحتی از هر نوع هواپیمایی استفاده كنند.
مساله‌ای كه مهم به نظر می‌رسد این است كه وزیر راه بارها اعلام كرده كه استفاده از بوئینگ در دنیا منسوخ شده و... آیا به راستی چنین مساله‌ای وجود دارد؟
اما در مورد بحث بوئینگ باید گفت كه در سال‌های اخیر ایرباس سهم خود را در بازار افزایش داده و این به معنای عدم فروش بوئینگ نیست بلكه به خاطر تنوع در نوع تولید هواپیما در جهان است اما ذهنیت موجود همچنان بر بوئینگ متمركز است و ذهنیت بهتری در مورد آن وجود دارد. هر چند كه سهم بازار فروش كم شده و هنوز در بازار مورد قبول است در واقع اطمینان صنعت هوایی به بوئینگ بیشتر است.


[ چهارشنبه 19 بهمن 1390 ] [ 04:17 ب.ظ ] [ محمد بهرامی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

ساعت فلش

كد ساعت

Online User IS